«افیون‌زدگان: مردم‌نگاری در جنوب تهران» روایتگر صحنه‌هایی است از دنیای واقعیِ جمعیت‌های پنهانِ درگیر اعتیاد در دو محلهٔ «لب خط» و «دروازه‌غار». اصغر ایزدی جیران مردم‌شناسی است که، با اتخاذ روش مشاهدهٔ مشارکت‌آمیز، با مهاجران تهیدست بلوچ و غربت محلهٔ لب خط و معتادهای کارتن‌خواب محلهٔ دروازه‌غار زندگی و حتی رفاقت کرده و، با تکیه بر رویکرد همدلانهٔ مردم‌نگاری، کوشیده است نه‌تنها بازتولیدکنندهٔ صرفِ تصاویر تیره و کلیشه‌ای از این محله‌ها نباشد بلکه لحظه‌های روشن ساکنان آن‌ها را نیز آشکار سازد.
«افیون‌زدگان» شرح تجربه‌های زیستهٔ پستونشینانی است که به سبب نظم سیاسی تبعیضْ به اتاق‌هایی در خانه‌های قدیمی در بافت فرسودهٔ شهری کوچ کرده‌اند، وصف بدن‌های خیابان‌نشینی که، تحت نظم فرهنگی طرد، ناگزیر بی‌خانمانی را برگزیده‌اند. مهاجران لب خط و بی‌خانمان‌های دروازه‌غار آسیب‌دیدگانِ رنج‌های اجتماعیِ منطقهٔ شکست‌خوردگانند. آن‌ها برای تسکین خود نهاد اجتماعی مواد را در سطح محلی و صرفاً به منزلهٔ نوعی استراتژی بقا می‌پرورند. ولی سیاست ضد مواد، که اغلب حول همین محله‌ها می‌چرخد تا به‌اصطلاح نابسامانی را بسامان کند، غالباً نقش کلان بازار و صنعت مواد را نادیده می‌گیرد.